Schemer (of ‘Dusk) is een theatrale mixed- reality ervaring met een magisch realistisch randje. Het onderzoekt wat anderen voor jou kunnen betekenen in jouw ‘loslaten’.

Binnen dit project heb ik de rode draad verzorgd. Ik zorgde dat alle onderdelen van dit werk bij elkaar kwamen om zo een passend geheel te vormen. Hierin heb ik me in het bijzonder bezig gehouden met de dramaturgie, de publiekservaring en het narratief. Hoe zorg je ervoor dat een deelnemer zich veilig genoeg voelt om deel te nemen aan deze ervaring, en zich er dan kwetsbaar in op te stellen? Hoe zorg je ervoor dat alle deelnemers zich betrokken en onderdeel voelen van de ervaring? Wat is de boodschap die we willen vertellen, en welke verhalen en thematieken nemen we mee als inspiratiebron?

In deze ervaring kiezen de twaalf deelnemers samen één deelnemer uit om samen met de gids Ruo een reis aan te gaan om iets los te laten. De deelnemer en Ruo vinden elkaar eerst in een haven, waar de deelnemer een aantal vragen wordt gesteld: wanneer hebben ze zich alleen gevoeld? Wanneer hebben ze zich geliefd gevoeld? En uiteraard: wat willen ze loslaten? Het antwoord op deze laatste vraag schrijven ze op en nemen ze, veilig in een kistje, mee.

Vervolgens worden ze van de haven naar de kust geleid, waar ze in een VR-wereld door een uitgestrekt, stil, abstract landschap varen. In de laatste fase van de ervaring, of “de laatste klim”, laat deze deelnemer hun papier in het water los, omringd en gesteund door de andere toeschouwers.

De andere toeschouwers kunnen luisteren naar verhalen van andere mensen die hebben liefgehad, verloren en losgelaten, terwijl ze getuige zijn van de reis van de deelnemer. In de laatste klim spreekt elk publiekslid een wens of een advies uit dat ze aan de deelnemer zouden willen geven voordat deze de laatste stap zet.

Deze ervaring was te zien op het CTRL+ALT+PLAY Festival in mei 2023. We kregen de opdracht om in een paar korte dagen deze ervaring te vertalen naar een festivalsetting.

---

Schemer (or ‘Dusk) is a theatrical mixed-reality experience with a magical realistic edge. It explores what others can mean to you in your process of letting go of something.

Within this project, I provided the common thread. I ensured that all parts of this work came together to form a fitting whole. In this, I was particularly concerned with dramaturgy, audience experience and narrative. How do you make a participant feel safe enough to take part in this experience, and then make themselves comfortable to be vulnerable in it? How do you ensure that all participants feel involved and part of the experience? What is the message we want to tell, and what stories and themes do we take as inspiration?

In this experience, the 12 participants choose one participant together to embark on a journey with guide Ruo to be able to let go of something. The participant and Ruo first find each other at a harbour, where the participant is asked several questions: when have they felt alone? When have they felt loved? And of course: what do they want to let go of? The answer to this last question they write down and take with them, safely in a box.

They are then led from the harbour to the shore, where they sail through a vast, silent, abstract landscape in a VR world. In the final stage of the experience, or ‘the final climb’, this participant releases their paper into the water, surrounded and supported by the other participants.

The other audience members can listen to stories of other people who have loved, lost and let go, while witnessing the participant’s journey. In the final climb, each audience member expresses a wish or advice they would like to give to the participant before he takes the final step.

This experience was featured at the CTRL+ALT+PLAY Festival in May 2023. We were tasked with translating this experience into a festival setting in a few short days.

Concept en uitvoering Hanne Driessens, Ezra Menard, Vika van Rooyen en Janouk Smidt
Begeleiding Joris Weijdom en Marloeke van der Vlugt
Foto’s Jacqueline Kort